رفتن به بالا
  • شنبه - ۲۹ شهریور ۱۳۹۹ - ۲۱:۱۹
  • کد خبر : ۶۰۳۶
  • مشاهده :  200 بازدید
  • چاپ خبر : از قافله شهدا جا ماندیم و در بی مهری مسئولین غرق شدیم !

از قافله شهدا جا ماندیم و در بی مهری مسئولین غرق شدیم !

از قافله شهدا جا ماندیم و در بی مهری مسئولین غرق شدیم !✍️ به قلم غلامحسن محمدی جانباز و رزمنده هشت سال دفاع مقدس بنام الله ، با سلام ، درود و کسب اجازهاز محضر محترم شهیدان والا مقام ، ایثارگران و جانبازان گرامی می دارم یاد و خاطره سالها دفاع مقدس و خاصانه را […]

از قافله شهدا جا ماندیم و در بی مهری مسئولین غرق شدیم !
✍️ به قلم غلامحسن محمدی جانباز و رزمنده هشت سال دفاع مقدس


بنام الله ، با سلام ، درود و کسب اجازه
از محضر محترم شهیدان والا مقام ، ایثارگران و جانبازان گرامی می دارم یاد و خاطره سالها دفاع مقدس و خاصانه را …
حقیر به حال شهدا غبطه میخورم که چرا از قافله آن عزیزان ، جامانده ام …
اینجانب اگر بخواهم گله مند باشم و دست نوشته ای ازبی مهری ، بی توجهی ، کم توجهی بعضی مسئولین که نسبت به اقشار بی ادعا و ایثارگر ، دارند را به رشته تحریردراورم ، خود کتابی خواهد شد مفصل …
آیا شایسته است در پایتخت انرژی کشور طعم تلخ و گس آلودگی را بچشیم و با داشتن چندین فرزند با تحصیلات عالیه ، بخاطربی عدالتی و خودبینی بعضی ، با وجود اینکه تلاش و پشتکار جوانان خود را به عینه میبینیم باز هم تنها به دلیل نداشتن پارتی لنگ کار و استخدام باشند ؟!
براستی عدالت کجاست ؟
مسئولی که حاضرنیست ، از یک یا چند شغل صرف نظر کند و جای خود را به جوانی شایسته بدهد با این استدلال که : جوانان کم تجربه وترسو هستند و جوان امروز تنها به عشق یک صندلی می آید ! را باید چگونه پاسخ داد؟؟
دوران دفاع مقدس نوجوان وجوان ۱۴-۱۵ساله دیروز شجاعانه میجنگیدند ، فرمانده میشدند ! در عملیات ها نخبه بودند.
اما این جوانان نا امید و سرخورده این مرز و بوم که امروز بیکارند ، فرزندان نوجوانان پرانرژی و ترکش خورده همان پدران دیروزند و این بی تدبیری هاست که در روحیه آنها اثر میگذارد.
آری آنجا پشت خاکریز بودیم ، اینجا در پناه یک
میز که همه هویت ماست ! آنجادرب اتاق (سنگر) مینوشتیم‌ یا حسین ، فرماندهی از آن توست ، اینجا درب اتاق مینویسیم : بدون هماهنگی واردنشوید …
آری چسبیدن به سیم خارددار ، روی مین ، منور ۱۶۰۰ درجه سانتیگراد ، تا مبادا خاکمان و ناموسمان دست دشمن بیفتد ، کجا و خوابیدن روی سکه، دلار و … ، چسبیدن به میز ریاست بدون خدمت کجا ؟
اندک اندک بعد از ایام جنگ دلها گرفت ، صفا از قلبمان رفت با اینهمه بی مهری …
عاشقان، شمارفتید ما مانده ایم و یک راه ناتمام …
حیف که امانتدار خوبی نبودیم …
شهدا شرمنده ایم …
التماس دعا

اخبار مرتبط