رفتن به بالا
  • یکشنبه - ۵ مرداد ۱۳۹۹ - ۲۱:۰۲
  • کد خبر : ۵۸۵۸
  • مشاهده :  200 بازدید
  • چاپ خبر : ❗️❗️استاندار بوشهر ماشین حسابش را بردارد و بخواند❗️❗️

❗️❗️استاندار بوشهر ماشین حسابش را بردارد و بخواند❗️❗️

❗️❗️استاندار بوشهر ماشین حسابش را بردارد و بخواند❗️❗️ 🖊: *سید رضا محمودی* 🔹ریشه ی مشکلات مردم بر اساس آنچه تاکنون به اثبات رسیده بدون تردید ضعف شدید علمی مسئولان ماست ؛کسانی که قبل از تشکیل جلسه نه مطالعه ای می کنند،نه مشاوره ای به عمل می آورند و نه تحقیقی به انجام می رسانند؛بنابراین ورود […]

❗️❗️استاندار بوشهر ماشین حسابش را بردارد و بخواند❗️❗️

🖊: *سید رضا محمودی*

🔹ریشه ی مشکلات مردم بر اساس آنچه تاکنون به اثبات رسیده بدون تردید ضعف شدید علمی مسئولان ماست ؛کسانی که قبل از تشکیل جلسه نه مطالعه ای می کنند،نه مشاوره ای به عمل می آورند و نه تحقیقی به انجام می رسانند؛بنابراین ورود دست خالی به سالن
جلسات منتهی به خروجی خاصی نخواهد شد و روشن است که یا همان تصمیمات قبلی و تکراری اتخاذ میشود و یا به دلیل کمبود بودجه،کمبود نیرو و کمبود امکانات،
افراد جلسه کم کاری خود را برای همدیگر توجیه می کنند و بدون اینکه حتی یک ایده ،طرح و یا پیشنهاد نو مطرح شود ،همه خندان و راضی جلسه را به اتمام میرسانند.

این پیش درآمد و مقدمه را برای شروع سخنم بسیار ضروری دانستم تا مخاطب همه جانبه تر موضوع حاضر را بررسی کند.

🔴بخش ریز ٩ سال است که به عنوان دشت ممنوعه اعلام شده،این بدین معناست که هر گونه برداشت بی رویه،چاه غیر مجاز،کشاورزی خارج از فصل،مصارف صنعتی غیرمجاز و به طور کل هر فعالیتی که افت آب را تشدید کند قانونی نیست و جرم محسوب میشود.
در بخش ریز بیش از ١٨٠٠ هکتار مرکبات و نخل کاشته شده و حدود ۶٨٠ حلقه چاه حفر شده که بر اساس اطلاعات معتبر ۴۴۵ حلقه آن غیر مجاز است و پروانه ای ندارند؛چه بسا اگر آزمایشات خاک شناسی و راهکارهای علمی دیگر را در پیش بگیرند مشخص شود که تعدادی از چاههایی که پروانه دارند متعلق به سال ٨۵ (از این سال به بعد حفر چاه غیرقانونی اعلام شده بود)به بعد است که از راههای غیرقانونی موفق به کسب پروانه شده باشند
آمار مذکور رسمی است ولی قطعا چاههایی وجود دارند که به هر طریق وجود آنها در آمار به ثبت نرسیده است.
روز به روز بر وسعت کشت
محصولات اضافه میشود و اگر
ریزبین تر نگاه کنیم میدانیم که
بعضی از کشاورزان منطقه که تبدیل به غولهای نخل و لیمو شده اند دو،سه و یا حتی چهار حلقه چاه را به تنهایی حفر
کرده اند و فاجعه ی سیاه این است
که هیچ کنترل،نظارت و سیاستی بر میزان مصرف آنها وجود ندارد؛

🔴غالب چاهها پمپ های ٣و ۴ اینچی بر روی آنها نصب است و طبق محاسبه ی ساعت آبدهی و قطره های موجود زیر درخت ،هر لیمو
به طور میانگین حداقل هزار لیتر در روز آب مصرف میکند؛
غالب کشاورزان هر بیست و چهار ساعت و یا یک روز در میان یکبار
به محصولات خود آب میدهند.
با محاسبه سرانگشتی پی خواهیم برد مثلا کشاورزی که ١٠٠٠ لیمو
دارد با هر نوبت آبدهی فقط در یک روز یک ملیون لیتر(١٠٠٠متر مکعب )آب مصرف میکند و این معادل حق مصرف ۵٠ خانواده و مشترک در ماه است زیرا هر خانوار در ماه اگر بیشتر از ٢٠ مترمکعب آب مصرف کند جریمه خواهد شد.

مشکل بزرگتر اینجاست که هیچ محدودیتی برای کشت وجود ندارد
و مثلا کشاورزی که بیست هکتار
باغ برپا میکند در اوج تابستانی که مردم برای استحمام شان با مشکل آب مواجه هستند منابع زیرزمینی منطقه ی ریز را غارت میکند و هیچ عوارضی هم نمیدهد.
در هر هکتار بین ١٢٠ تا ١۵٠ لیمو کاشته میشود،بنابراین کشاورزی که
١٠ هکتار باغ دارد ١۵٠٠ لیمو دارد
و اگر هر لیمویی ١٠٠٠ لیتر آب در روز
مصرف کند باغ او در هر روز یک ملیون و پانصد هزار لیتر آبی که حق
مردم است را از سینه ی خاک خسته ی این دیار میکشد تا مردم ریز و انارستان و تشان و پشتو و قلعه کهنه و ………خون بی آبی بخورند و او پول تویوتا لندکروز ٢٠٢٠ خود را
جفت و جور کند.
🔴حالا کشت ٢ مرحله ای گوجه و هندوانه را به این وضعیت اسفناک اضافه کنید.کشت خارج از فصلی که محصول ما نیست و بالغ بر ٣٠٠ تا ۵٠٠ هکتار کشت میشود و عده ای طماع و عموما غیر کشاورز با بلعیدن این ثروت عمومی ضربه ی مهلکی دیگر به مردم بخش ریز میزنند.
زمینداران هر چقدر که بخواهند به غیربومیان زمین اجاره میدهند تا گوجه بکارند و در اوج بحران بی آبی هیچ محدودیت و الزام و قانونی
وضع نشده و تمام سهل انگاری های ادرات مربوطه خلاف قاونون
و صیانت از منافع و رفاه عمومی است.

اگر کنتورهای هوشمند کشاورزی نصب شده بود ،کشاورز محدودیت کاشت داشت ،چاههای غیرمجاز بدون لابی گری و پارتی سازی پلمپ می شد،هدررفتها محاسبه میشد و کشاورز واقعی شناسنامه دار میشد
تا فقط او (آنهم به اندازه ی محدود) کشاورزی کند،روزگار مردم بخش ریز آنقدر سیاه نمیشد تا همه در عزای قناتهای بی نظیر تشان و دره بان و خشکی گلوی گلوبردکان
شروه بخوانند و بر سر بکوبند.

اگر فقط سالهایی که دشت ممنوعه بوده ایم را حساب کنیم
٩سال است که پانزده هزار نفر جمعیت بخش ریز قربانی میشوند
تا افراد محدودی سرمایه دار شوند و گناه این قتل عام بر گردن کسانی است که مسئولیت اجرای این قانون را داشتند و مردم به خوبی میدانند
آنها کیستند.

اخبار مرتبط