رفتن به بالا
  • شنبه - ۲۳ فروردین ۱۳۹۹ - ۲۳:۵۱
  • کد خبر : ۵۴۵۲
  • مشاهده :  411 بازدید
  • چاپ خبر : به قلم داریوش حسینی کنگانی:قرنطینه کردن هوشمند یا شکست از کرونا

به قلم داریوش حسینی کنگانی:قرنطینه کردن هوشمند یا شکست از کرونا

نخستین گام برای کنترل و شکست کرونا پیشگیری هستش، سازمان بهداشت جهانی و تمام متخصصها و صاحب نظرها به این موضوع تاکید کردن، کویید ١٩ برای بقا و گسترش نیاز به بدن انسان داره، به همین دلیل کشورها اقدام به قطع زنجیره انتقال این ویروس میکنند ، دو روش موفق و امتحان پس داده در […]

نخستین گام برای کنترل و شکست کرونا پیشگیری هستش، سازمان بهداشت جهانی و تمام متخصصها و صاحب نظرها به این موضوع تاکید کردن،

کویید ١٩ برای بقا و گسترش نیاز به بدن انسان داره، به همین دلیل کشورها اقدام به قطع زنجیره انتقال این ویروس میکنند ،

دو روش موفق و امتحان پس داده در دنیا وجود داره،

روش اول؛ قرنطینه کردن یک منطقه یا کل یک کشور ، این روش تو کشور کمونیستی چین جواب داده، روشی که نیاز به نیروهای کارآمد و هزینه بسیار سنگین دارد، از احداث بیمارستان چند صد تخت خوابی مدرن تو ١٠ روز و برطرف کردن نیازها و مایحتاج زندگی حداقل ۵٠ میلیون نفر، از غذا تا دارو و جبران ضرر و زیان مردم به شکلی که هیچ کس حق نداشته باشه بدون اجازه تو دوران قرنطینه از خانه بیرون بیاد،
روشی که اجرا کردن تو کشورهای دموکراتیک بعید به نظر میرسه،
اما ایتالیا بعد از درگیر شدن به این ویروس تن به قرنطینه کردن جمعیت ۶٠ میلیونی داد و شدیدترین نوع قرنطینه که تا بحال اروپا به خود ندیده اجرا کرد.

که دکتر بوریانی در توییتر خود نوشت : “اینجا در حقیقت دیکتاتوری حاکم شده و دیکتاتور ویروسی است که در آغوش‌ گرفتن‌ها، بوسه‌ها، خوردن غذا و نوشیدنی با دوستان، کنسرت‌ها و شب‌های سالن اپرای لا اسکالا را از ما گرفته است. هر یک از ما باید نقش خودمان را ایفا کنیم. روز پیروزی زیبا خواهد بود.”

روش موفق دوم ؛ روش تهاجمی که در کشور کره جنوبی اجرا شد، کشوری که رشد مبتلایان بالایی داشت و خیلی زود تونست به شرایط مسلط شود، آمادگی بالای این کشور و درسی که از سارس و … گرفته بودن باعث شد که کیت های آزمایشگاهی زیادی در دسترس داشته باشند و بدون قرنطینه کردن و حتی کاهش تولید و محدود کردن با استفاده از تکنولوژی و تلفن همراه و فن آوری ماهواره ایی ناقلین احتمالی شناسایی کنند و از صدها هزار نفر تو خیابانها و اتومبیلها آزمایش با کیت دقیق تشخیص این ویروس بگیرند ،
رئیس جمهور کره جنوبی این اقدامات و تلاشها را جنگ علیهه یک تهدید خیلی بزرگ بیان میکند،

کره جنوبی در حال حاضر شرایط خیلی نرمالی پیدا کرده و بهبودیهای واقعی از تعداد مبتلایان واقعی خیلی زیادتر هستش ، کره جنوبی با این روش هوشمند و کارآمد که نقش تکنولوژی به خوبی میشه مشاهده کرد هم جلو گسترش ویروس گرفت و هم اقتصاد خودش نجات داد، روشی که کشورهای دیگه تمایل پیدا کردن که انجام بدن،

پروفسور هانگ می‌گوید برخی از اقدامات سختگیرانه چین به بروز مشکلات ثانویه منجر شد. به عنوان مثال وارد کردن فشار بیش از حد روی سیستم مراقبت بهداشتی ووهان به افزایش شدید در میزان مرگ و میر در این شهر انجامید. اقدامی که سایر کشورها علاقه‌ای به تکرار آن ندارند.
او می‌گوید: “روش چین غیر قابل تکرار نیست اما الگوی اصلی در مهار بیماری به شکلی موثر هم به حساب نمی‌آید.”

هر دو روش فوق نیاز به مدیریت قاطع و قوی با اقدامات عملی و واقعی دارد ، دکتر آیلوارد که ریاست گروه حقیقت یاب اعزامی به ووهان چین دارد میگوید چیزی که ما باید از چین یاد بگیریم این هستش که سرعت بیش از هر چیزی دیگر اهمیت دارد. این ویروس موقعی میشود کنترل کرد که موارد ابتلا و افرادی که با این افراد ارتباط داشتند زود شناساسی کرد و قرنطینه کرد،

اما ما برای کنترل این بیماری از کدوم روشها الگو برداری کردیم،؟!
سرعت پایین تصمیم گیری تا اجرا و اقدام عملی و واقعی به شدت میشود مشاهد کرد ، ضعف در تامین مایحتاج ضروری مردم تا تصمیم قاطع برای قرنطینه کردن ، حکومتی که یک قدم از مردم تو تمام سیاستهای پیشگیری عقب بوده، مردمی که برعکس تمام دنیا خود قرنطینگی شروع کردن به امید حمایت از سمت مسئولین که خیلی زود ناامید شدن، ۴٠-۵٠ روز در خانه ماندن بدون حتی یک لیوان آب خوردن حمایتی، تصمیمات گنگ و غیر شفاف مسئولین باعث سردرگمی مردم شد تا اینکه تو یک اقدام عجیب ستاد مبارزه با کرونا از یک طرح بسیار عجیب و نگران کننده رونامی کرد، فاصله گذاری هوشمند !!! طرحی که اسماً شبیهه مشابه خارجیش هستش، !
طرحی که بدون هزینه برای حاکمیت و گران برای مردم تمام میشود،رها کردن مردم به حال خود فقط با یک توصیه کردن رسانه ایی و اینترنتی، و انداختن تمام مسئولیت اجرایی آن بدوش مردم بدون دادن امکانات و آموزش و فرهنگ سازی ، تو اوج نگرانی سازمان بهداشت جهانی برای شکستن قرنطینه این طرح به افتضاح ترین شکل ممکن اجرا شد که نتیجش ازدحام جمعت تو فروشگاه ها و مکانهای عمومی و ترافیک سنگین تو سطح شهر بود، رفتن سر کارهای ((کم ریسک)) با اتوبوسها و متروهای ((پر ریسک)) که البته سر کم ریسک بودن این کارها باز جای سوال داره!
طرحی که بیش از پیش مردم نگران کرد و از کاهش روند و دوره بیماری ناامید کرد و خستگی دوران سخت این ۴٠-۵٠ روز و استرس و نگرانیها چند برابر کرده ، و این نگرانی با شدت بیشتر از طرف کادر درمان و بهداشتی میشه مشاهده کرد،
سوالی که ذهنها درگیر کرده این است که حاکمیت بین نجات اقتصاد و بیکاری ٣-۴ میلیون نفر و سلامتی مردم یکی رو انتخاب کرده ؟!
آیا ما در مقابل کرونا تسلیم شدیم و شکست خوردیم ؟؟
چرا با بودن مدلهای موفق مبارزه با این ویروس تن به مدل جدید دادیم؟؟
آیا مسئولیت شکست این طرح گردن مردم است یا کسانی که تصمیم گیرنده بود؟؟

در اوج ناامیدی ، امیدوارم در آینده مقامات نتیجه اجرای این طرح شفاف به مردم اعلام کنند!!

اما من ترجیح میدم به این طرح بد بین و بی اعتماد باشم و در خانه بمانم ، همینجور که مسئولین در خانه ماندن که مردم هزینه این طرح پرداخت کنند،

 

اخبار مرتبط