سکوت : سلام ؛من خوبم ! هوا اینجا عالیست و همه چیز بر خر مراد سوار است !... ملالی نیست ؛ همچنان در سکوت  نشسته ام . من گرفتار سکوتی هستم که گویا قبل از هر فریادی لازم است . دوست دارم بدانی که تنها هستم و تنها امیدم همان بارقه نوریست که از برق نگاهت تا من جریان دارد . پس برق نگاهت را از من نگیر که من ... /  به سکوت می پردازم :...

متاسفانه از زمان ایجاد ساختار صنعت در منطقه عسلویه به مسائل فرهنگی و اجتماعی توجه نشده است و اکنون آسیب های اجتماعی در عسلویه به آفت کار تبدیل شده است که در صورت ادامه بی توجهی و بازگشت کارگران به شهرهای مختلف این آسیب ها به کل کشور منتقل می شود .

میزان بالای آسیب های اجتماعی در منطقه عسلویه به علت بی توجهی به نیازهای اجتماعی کارگران نگران کننده است . قشر کارگر حاضر در منطقه به دلیل بی توجهی به توسعه اجتماعی در کنار توسعه اقتصادی و نبود امکانات لازم برای رفع نیازهای اجتماعی و فرهنگی آن اکنون با شیوع بالای آسیب های اجتماعی روبروست .

با توجه به سرمایه گذاری های اقتصادی که در عسلویه انجام شده اکنون این منطقه به یک محیط کارگری بزرگ مبدل شده است که افراد زیادی از سراسر کشور برای کار به انجا می آیند اما این کارگران به علت دوری از خانواده و شرایط سخت کاری در معرض انواع آسیب های اجتماعی به خصوص اعتیاد قرار می گیرند .

برای تامل بیشتر در خصوص مسئله اعتیاد به نتایج مطالعات دکتر محمدباقر صابری زفرقندی در منطقه عسلویه دقت کنید . این پژوهش با حمایت مالی و معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی تهران و توسط مرکز ملی مطالعات اعتیاد دانشگاه علوم پزشکی تهران و دفتر سلامت روانی اجتماعی وزارت بهداشت ، درمان و آموزش انجام گرفته است.

لازم به ذکر است در این ابتدای این پژوهشنامه همه ی نکات در خصوص روش کار بیان شده است که سکوت از پرداختن به جزئیات چشم پوشی می کند .

دکترصابری زفرقندی در قسمت نتایج این پژوهشنامه می نویسد :

((تقریبا همه مواد اعتیاد آور موجود در کشور ، در منطقه پارس جنوبی و عسلویه نیز یافت می شود . تریاک و شیره آن به عنوان شایعترین مواد مصرفی منطقه به طور مکرر ذکر شدند . به نظر می رسد پس از آن الکل ، هروئین و حشیش ، مواد مصرفی بعدی را تشکیل می دهند . بر اساس نظرات ابراز شده ، مصرف کراک ، هم راستا با افزایش مصرف آن در کشور ، در منطقه نیز افزایش یافته است .

در درون کمپ ها ( خوابگاه های کارگران در درون منطقه ) بیشترین مواد و روش مصرف ، تریاک تدخینی ، و در حین کار بیشتر تریاک خوراکی ذکر گردید. یک کارگر ساکن در کمپ های پتروشیمی گفت : "سیر روش مصرف بر اساس شدت اعتیاد اول به صورت کشیدن تریاک ، سپس خوراکی است و در صورتی  که اعتیاد شدید شود به تزریق مواد روی می آورند . " به طور عمده ، هرچند در محل کار تریاک  با روش خوردن مصرف می شود ، در بحث های گروهی متمرکز مطرح شد که در محیط کار در مشاغلی چون جوشکاری که در فضای باز است ، امکان تدخین وجود دارد .  یکی از کارگران صنعتی عنوان نمود :"بعضی از جوشکاران در حین کار با سر الکترود ، مواد مصرف می کنند ."))

تاسف بارترین قسمت این پژوهشنامه محل مصرف این مواد است که سکوت برای بیان این موضوع دست به قلم شده است . دکتر در قسمت خصوصیات مصرف کنندگان مواد می نویسد :

((در مورد محل زندگی فعلی مصرف کنندگان مواد ، به طور مکرر ذکر گردید که خوابگاه های اجاره ای کارگران در شهر از آلوده ترین مکان ها هستند ، ولی کمپ های کارگری بیشترین تراکم و تعداد کاگران را در خود جای میدهند ، بنابراین تعداد معتادان بیشتری در کمپ ها مصرف کننده مواد هستند . شخصی ساکن در خوابگاه اجاره ای گفت :"خوابگاه های اجاره ای هرکی به هرکی است و هر کس در اتاقش هر کاری می کند ."

یکی از افراد کلیدی اظهار کرد :"در خوابگاه های کارگران در شهر ، از هر 10 نفر 7 نفر معتاد هستند ."یک معتاد کرمانشاهی گفت :" خیلی از تریاکی ها در کمپ ها زندگی می کنند ، اما هروئینی ها به خاطر شرایط خود در خارج  کمپ هستند ."))

سکوت من در این خصوص تنها با بیان تاسف همراه است ...

صابری زفرقندی در ادامه این پژوهشنامه به بیان یک نکته قابل تامل می پردازد :

((مصرف تریاک نه تنها تحمل می شود ، بلکه عده ای معتقد بودند برخی پیمانکاران برای کارایی ، کارگران را به مصرف مواد تشویق کرده یا حتی برایشان مواد تهیه می کنند . ))

در قسمت "برخورد مقابله ای" این پژوهشنامه به نقل از یکی از مسئولین اداری منطقه آمده است :

(("زمانی بود که مواد را جلوی کمپ توی سینی مثل پفک می گذاشتند و می فروختند . اکنون حراست و نیروی انتظامی برخورد می کنند . فروش مواد دیگر آشکار نیست ، به اتاق ها رفته اند و مخفیانه می فروشند ."

یکی از مسئولین نیروی انتظامی اظهار داشت :" تراکم جمعیت در کمپ ها زیاد است . ما کمپ های 2 تا 3 هزار نفری داریم . نیروی انسانی کم است و کنترل از دست نیروی انتظامی خارج شده است . براساس ضوابط نیروی انتظامی نمی تواند وارد کمپ  مسکونی شود . باید حکم قاضی داشته باشد که آنها نیز معمولا چنین حکمی نمی دهند . "))

در ادامه ، این پژوهشنامه به بررسی مقایسه ای با دیگر کشورها می پردازد و این آسیب را یک آسیب جهانی معرفی می کند و آنرا تنها مختص ایران و منطقه عسلویه بیان نمی کند .

سکوت لازم می داند به بیان این نکته بپردازد :

جهانی بودن این مسئله دلیلی بر عدم نظارت بر این پروژه ملی نمی شود و مسئولین باید به فکر آینده کودکان این منطقه باشند ، کودکانی که به زعم مردم منطقه با رشد آلودگی هوا و مصرف مواد مخدر آسیب خواهند دید . در چنین فضای ناامن و پرآسیبی نمی توان امید به بارور شدن نسلی سالم و پر انرژی داشت . نسلی که با مواد مخدر ، آلودگی هوا و معضلات اخلاقی و ناامنی همنوا باشد ، نسلی خموده ، منزوی و آسیب دیده خواهد بود . اگر وضعیت اجتماعی و رفاهی عسلویه با همین شرایط ادامه یابد ، باید منتظر بروز فاجعه باشیم ، زیرا معضلات اجتماعی این منطقه بمب ساعتی است که هر لحظه می تواند به انفجار در آید .

در پایان سکوت تنها می تواند بنویسید :

من خوبم ! هوا اینجا عالیست و همه چیز بر خر مراد سوار است !...

اما

تو باور مکن ...